Posts Tagged ‘Verhaal’
SEO, staat voor het wat duurder klinkende Search Engine Optimalisation. In onze
polder taal zoekmachine optimalisatie. Het is een vak dat belangrijk werd toen Google
grond onder de voeten kreeg.
De tijd voor Google – Chaos en duisternis hing over het web
We vergeten tegenwoordig snel dat de komst van Google het internet
toegankelijk heeft gemaakt. Degenen die de eindeloze listings zinloze hyperlinks
die Alta Vista, Inktome, Webcrawler of Ilse zich nog voor de geest kunnen weten
wat een verademing die nieuwe ster aan het firnament was.
Voor de opkomst van Google was het een hele toer om met zinvolle informatie
toch te scoren
Voor mensen die een klein beetje verstand van websites en webcrawlers hadden
was het soms een hard gelag. Zorgen dat jouw pagina hoog in de lijst van links
kwam was niet zo moeilijk. Het moeilijkst van de zaak was toen vooral “hoe kom
je met een zinvol verhaal toch nog hoog in de diverse engines”.
Een pagina vol met steekwoorden typen was vaak een makkelijke maar niet
bepaald voldoening gevende manier om hoog te scoren. Wilde je graag dat iedereen
op die op zoek was naar een rode auto jouw site zou vinden hing je een verhaal
in de trant van
“Wat een mooie rode auto, hoe rijdt dat nou zo’n rode auto. Veel rode auto’s
hebben met elkaar gemeen dat ze rood van kleur zijn en ook tweedehands rode
auto’s doen het goed”
Op die manier kon je geen serieuze vacature site op zetten
De bezoeker kon er geen wijs uit en wij eigenlijk ook niet. Een vacature site
laten draaien met een dergelijke hoeveelheid onzin was contra productief.
Optimalisatie voor Ilse was in de eerste jaren mooi.
Het was ons snel duidelijk dat het algoritme keek naar de meta tags over
keywords en inhoud, en verder naar de hostnaam van het domein.
Dit betekende dat je hoog kon scoren door nette meta tags op te geven, en
beter nog dat je gegarandeerd goed zat met een host naam 1 (ja het cijfer 1).
Het programma sorteerde hostnamen op alfabet. www was een heel onvoordelige
hostnaam, maar 1 was prima.1.domein.nl geredirect naar www.domein.nl en je
positie was gegarandeerd
De komst van Google was voor de gebruiker een geschenk uit de hemel
Alleen een paar met de hand bijgehouden lijsten zoals Yahoo leverden iets wat
zinvol genoemt kon worden. Het was tot het einde van de vorige eeuw ook “common
knowledge” dat aan crawlers geen cent te verdienen was.
Maar de simpele maar geniale gedachte om een pagina te laten scoren op basis
van het aantal sites dat er via links naar verwezen was een revolutie. Een
revolutie die de meeste insiders overigens voorbij ging, geen venture capitalist
die met een zoekmachine in zee wilde. Roel Pieper, het moet hem worden nagegeven
had dit inzicht wel
De echt talentvolle medewerkers kun je alleen met een lantaarntje vinden,
aldus menig werkgever. En de cijfers geven hem gelijk. Tijdens een deze zomer
gehouden onderzoek vind meer dan 80% van de werkgevers dat ze een tekort aan
talentvolle gemotiveerde krachten binnen hun bedrijfs poorten hebben.
Deze conclusie is niet nieuw, statistiek bedrijven we al jarenlang en als een
bevolking groep met de omvang van de "baby boomers" de arbeidsmarkt massaal
verlaat is het op je vingers na te tellen dat je een probleem hebt.
Iedereen is het er over eens dat het probleem bestaat, maar het vreemde is
dat zeer nuchtere bedrijven er mee omgaan alsof het opportunistische beleggers
zijn die "ik ook" roepen. Logisch redeneren zeg je koop als er aanbod is en niet
als het water iedereen tot de lippen is gestegen. En inderdaad zijn dergelijke
slimme meestal wat kleinere bedrijven aanwezig. Toch is het toeslaan van een
naargeestige stemming en een vertrouwens klap als de krediet crisis in staat om
logisch denken in een irrationele vlucht reactie te veranderen.
Erg verhelderend vond ik daarom ook het verhaal in Management Team van 14
November waarin aan de hand van een studie door Lidewey van der Sluis,
hoogleraar Strategisch Talent Management de zaak weer wat duidelijker werd
gesteld.
Vaak gaan we er vanuit dat het Top Talent bestaat uit een smalle topgroep,
die op miraculeuze wijze noodlijdende bedrijven met behulp van een slof een een
oude voetbal schoen kunnen om toveren tot wonderen van innovatie.
Wellicht bestaan deze mensen, maar veel zijn het er niet. Twintig jaar
arbeidsbemiddeling hebben me duidelijk gemaakt dat schapen met 5 poten wellicht
bestaan maar dat je er beter met een wijde boog omheen kunt lopen.
De echte top kandidaten zijn in mijn ogen de mensen die het 80/20 principe
begrijpen, het toepassen en ook inzien dat ook hun eigen talenten in deze
verhouding aanwezig en werkzaam zijn. Het zijn mensen die zien waar te scoren
valt, en zien dat ze dat niet alleen kunnen. De 80% van de tijd die de
gemiddelde mens aan het schoonpoetsen van zijn zwakheden besteed gebruiken zij
om mensen met de kwaliteiten die ze zelf wat minder hebben om zich heen te
verzamelen.
Dit is een manier van werken en denken die het 80/20 effect versterkt. Zeer
succesvol maar met duidelijke implicaties voor hun arbeidsmarkt beleid.
Als we er van uitgaan dat de 80/20 verhouding bij iedereen aanwezig is, moet
je gaan kijken naar de speciale vaardigheden van een individu. Gebruik de 20%
kracht van de werknemer om het top management van informatie te voorzien.
Een heel mooie gedachte. Op die manier zijn inderdaad ook de "middelmatigen"
toppers geworden. En hoewel niemand middelmatig is moet de meerderheid van de
mensheid het toch zijn. Om terug te komen bij de lijn van het verhaal, de
definitie van talent is niet eenduidig te geven. Iedereen heeft een ballast aan
zwakten die hij/zij volgens de heersende "mores" moet "versterken". Dat dit ten
koste gaat van de 20% eigenschappen die hem of haar het meeste plezier en de
grootste prestaties brengt vergeten we vaak.
De man of vrouw die dat onderkent, in praktijk brengt en binnen zijn/haar
bedrijf streeft naar het het ontwikkelen van kracht en niet verzand in het
verbergen van onvermogen heeft volgens mij de tover formule tot plezier,
voorspoed en een mooi bedrijf in handen.
Op die manier kun je dus wel met minimale middelen een maximaal rendement
halen.
Na deze conclusie zal ik toch maar eens wat moeten nadenken over mijn leven…….
Hmmmm…