Netresearch

Als Hans Dekker vanuit zijn ervaring naar de huidige arbeidsmarkt kijkt ziet hij een grote bedreiging. Krapte, een tegenstelling met de door de waan van de dag ingegeven beleving. De cijfers liegen niet volgens Dekker, een groot deel van onze werkende bevolking gaat de komende jaren met pensioen. Willen we met elkaar blijven produceren wat we nu produceren zijn er twee mogelijkheden. We voeren of de productie per hoofd van de bevolking op of we trekken nieuwe werknemers aan.

Dekker sinds 1982 werkzaam binnen de personele dienstverlening heeft genoeg goede en slechte tijden meegemaakt om de relativiteit van onze dagelijkse beslommeringen te zien. Kijk, de situatie lijkt nu nogal gecompliceerd met structurele, conjuncturele en financiele problemen maar uitzichtloze situaties veranderen snel van kleur. Als voorbeeld noemt hij de Azie crisis in 1997. De belegger en het overgrote deel van de financiele wereld gaf geen stuiver voor de toekomst van wat we nu de “opkomende economien” noemen

De situatie van begin tachtiger jaren waar hele verdiepingen van het voormalige ASB in Den Haag werden ontruimt maar dat een jaar later de vraag nauwelijks meer aankon zijn binnen zijn betoog aanwijzingen dat de enige zekerheid die we hebben is dat alles onzeker is.

Hans Dekker, denkt met plezier aan de gespannen tijden van de tachiger jaren, het pessimisme begin 90 en het manisch optimisme rond de eeuwwisseling. En merkt op dat het feit dat onze arbeidsmarkt binnen Europa steeds onder of bovenpresteerd een duidelijk signaal is dat we weinig werkelijke rek in de markt hebben. Vooral binnen de Energie en groene energie sector ziet hij grote tekorten ontstaan.

Structureel of niet de geschiedenis zal het leren.