Posts Tagged ‘Science Park’
De jaren vlak voor de eeuw wisseling waren op internet gebied de leukste die ik ooit binnen een sector heb meegemaakt. Pure idealisten die elke vorm van reclame afwezen en vielen over een kleine verwijzing naar een sponsor werden langzaam vervangen door een nieuwe generatie. En die was niet vies was van geld, maar niet wist hoe ze het moesten verdienen. Dat was geen enkel probleem, een paar kreten over een “cyber” idée en de investeerders stonden in de rij.
Roep internet en de financiering is rond
Het ging zelfs zover dat startups die geen enkel idée over een verdien model hadden helicopters charterden om met investeerders over onze gebouwen te toeren. Er werden nieuwe panden gebouwd. Matrix II III IV en V het kon niet op.
Digicash een geniaal plan verknalt
Camera ploegen reden af en aan om vooral de laatste berichten rond Digicash te horen. En de uitspraken van David Chaum directeur en visionair van de club waren niet mis. Digicash was in zijn ogen meer waard dan Microsoft en IBM bijelkaar.
Die uitspraken op zich waren amusant en niet gevaarlijk. David, onmogelijk als hij was had een geniaal plan. Een vorm van internet betalen die z’n weerga niet had heeft en wellicht nooit zal krijgen.
David Chaum was geen diplomatiek man
David Chaum was werkelijk een van de knapste mensen op het gebied van cryptography, en werkzaam in het CWI had hij een plan voor het volkomen anoniem maar veilig afhandelen van betalingen bedacht. Een plan dat hoe je er ook naar kijkt goed is. Beter dan welk ander initiatief dan ook.
Helaas was hij niet de meest diplomatieke onderhandelaar die deze wereld kent. Hij gaf te kennen de bankwereld de grond in te willen concureren. Kwam bij besprekingen met bank directives niet opdagen en maakte zich nogal gehaad binnen de sector. Dat is niet zo erg als je al een zekere macht hebt, maar onverstandig als je nog van geldschieters afhankelijk bent. Nog daargelaten dat het beste product hebben commercieel niet zo erg veel betekend.
Postzegels waren het begin van het einde
Hoe het ook zij in 1998 ging het niet goed met het bedrijf. En als buren werden we opeens geconfronteerd met een secretaresse die “postzegels kwam lenen”. In totaal werd het voor meer dan duizend gulden postzegels die we aan de zelfverklaarde wereldbankier verstrekten. En toen viel het doek. Geen dubbeltje postzegels ooit terug gezien.
Hoewel de wilde jaren nog niet voorbij waren ging er toen bij mij wel een lamp branden. En van een gelovige in de nieuwe industrie werd ik wat sarcastiser. Vraag niet hoe het kan maar profiteer ervan. De marktwaardes van bedrijven waren buiten proportie en nadat de nasdaq de 2500 grens passeerde was voor mij de werkelijke .com boom voorbij.
1999 de koek raakte op
Het was halfverwege 1999 dat het me duidelijk werd dat we in een droom leefden. De grootste schok was een jongetje van twintig die parmantig door het gebouw liep en verkondigde dat hij multimiljonair was. Aangezien hij zijn hosting penningen niet kon betalen hadden we onze twijfels Toen verscheen hij in een dure sportwagen, kocht een bandbreedte in die buiten proportie was en huurde een kantoor met dure meubels en schaars geklede wel zeer goed ogende secretaresses. Om dit raadsel te ontsluiten heb ik hem gevraagd hoe dat nou toch kon.
Het bleek dat hij iets wilde doen met een webpagina die ook als andere webpagina gebruikt kon worden. Wat hij daarmee bedoelde was me onduidelijk, maar het leek hem heel handig. In tegenstelling tot veel rare maar toch nog op een idee gestoelde intiatieven ging dit me te ver.
Financiers zo gek krijgen dat ze grof geld in een bedrijf pompten dat zelf niet wist wat ze deden… het werd tijd om weer vaste grond onder de voeten te krijgen.
Wakker worden of verzuipen, werd de instelling van een aantal oude rotten. We werden wakker…… en een jaartje later de wereld ook.
Het begon met het knutselen van een vacature site in 1995
Hoe zijn we nou zo snel gekomen waar we zijn
Het is nu dus 20 jaar geleden dat we in Nederland voor het eerst een email via het internet ontvingen. Het CWI in Amsterdam, naast de AMS-IX had de primeur.
Leuk om te zien dat de header in een email in 20 jaar niet veranderd is, de hoeveelheid wel. Ik weet niet hoe het met u is, maar ik lees misschien een procent of 10 van alles wat in mijn mailbox terecht komt.
Email hadden we eigenlijk al langer, het HCC net, FIDO een netwerk van centrale computers die je rechtstreeks met je 1200 baud modem moest bellen. Soms had zo’n “Sysop” (zo werden de beheerders genoemd) echt heftig uitgehaald en konden er 2 of 3 mensen tegelijk inbellen. In de jaren 80 vonden we het een reuze geavanceerd gebeuren. Je kon programma’s uploaden en downloaden en berichten versturen. Die werden dan s’nachts als met de post trein naar andere “nodes” verstuurt en ontstond toch een soort netwerk.
In 1993 had in mijn eerste internet aansluiting. Op mijn kantoor aan de Kruislaan, naast de Amsterdam Internet Exchange konden we via NL-net een aansluiting krijgen. Met telnet sessie, gopher en wat gepruts met browsers als mosaic kon je een enorme hoeveelheid niet terzake doende informatie bekijken.
Aan de Kruislaan was het alle ondernemers duidelijk. Dit was de toekomst. Nu terug kijkend kan ik niet anders dan concluderen dat we wel heel optimistisch waren. Dat je via een UNIX interface en een hoop type werk een verbinding met een Amerikaanse server kom maken is leuk, maar wat je dan moest?
Het de bevolking van het Science Park begon in iedergeval in 1994 goedgemutst zonder veel investeerders en zeer terughoudende banken aan de “internet bubble”. En het ging onmiddellijk snel. Kon je in het begin van het jaar nog trots een pagina op je server aan anderen laten zien, tegen het einde van het jaar moest er toch tenminste een database aanhangen.
Wij begonnen in 1994 met een eerste “dynamische” vacature site. Een leuke tijd, geen mens begreep het hoe en waarom, VNU kwam op bezoek om te kijken en bij Ilse zat Merien en kornuiten te knutselen met schijven zo groot als keuken tafels. En dat was een slimme zet.
Het idee om een index van al die spullen op het net te maken was opgang aan het maken in de VS, en Ilse zou het Nederlandse web in kaart brengen.
Orde in de chaos, en dat moest de toekomst zijn. Iedereen toegang tot alle kennis die de mensheid tot nu toe had opgedaan. En de wereld zou een dorp worden waar we elkaar allemaal begrepen.
Zo midden 1995 werden we nogal ruw uit onze idealistische droom gewekt. Van orde in de chaos was geen sprake. Je kon nu echt niets meer vinden. Tot dan toe had Bill Gates verkondigd dat het internet een fenomeen zonder belang was. Microsoft had en website om te huilen. Maar in dat jaar kwam Gates tot de conclusie dat hij verkeerd zat, en sprong met al zijn kracht op de ontwikkeling van het net. Het durf kapitaal werd wakker, Roel Pieper werd in de wandelgangen gesignaleerd en er ontstonden vreselijke ruzies met NL-net over dataverkeer.
We stonden op de grens, al wisten we het niet.
In de jaren tachtig hadden we het idee problemen op te lossen door alles in databases te stoppen
Met het verschijnen van internet knoopten we die aanelkaar.
Het gevolg was een brij niemand wijs uit kon worden.
Microsoft zwengelt de internet explosie aan.
Morgen het vervolg op opa verteld – de informatie explosie – zoek ontwikkelingen en natuurlijk de job boards en vacature sites