Posts Tagged ‘Mensen’
Korte Termijn denken of strategisch vooruitzien
Het effect van de kredietcrisis op de arbeidsmarkt is uniek. De ontwikkelingen en reacties die er het gevolg van zijn heb ik in 20 jaar arbeidsbemiddeling nog nooit samen zien optreden.
Normaal zie je dat als er een collectief besef ontstaat dat zwarte wolken zich boven de economie samen pakken recruitment en personeels wervings activiteiten terug vallen.
Na winst waarschuwingen gaan dan de eerste ontslag rondes zich aan kondigen. Onzekerheid over de markt brengt onzekerheid over de vooruitzichten van het bedrijf en dus onzekerheid onder de werknemers die net als de bedrijven minder besteden en er zo voor zorgen dat de neerwaartse trend versneld.
Een dalende trend is meestal steiler dan een opgaande curve
De menselijke natuur dicteert dat we heftiger op een bedreiging dan op een mogelijke winst reageren. Een opgaande markt verloopt meestal langer en gelijkmatiger dan de aanzet van een krimp. De kreet VERKOPEN, is niet alleen van toepassing op een beurs paniek. De arbeidsmarkt net als elke markt houdt zich perfect aan een dit principe.
Beursgenoteerde ondernemingen voelen de druk nog sterker, na een winstwaarschuwing kunnen ze bijna niet anders dan een reorganisatie aankondigen om de koers van hun aandeel nog enigszins op peil te houden.
Tot zover niets nieuws, de snelheid waarmee een totale paniek nu toesloeg is frappant maar niet verbazingwekkend.
Pro-actief versus Reactief wervingsbeleid
Het nieuwe zit in het feit dat bijna alle partijen op de arbeidsmarkt beseffen dat er onder de angst van het moment een structureel tekort aan ervaren en gekwalificeerde werknemers schuilgaat. Het besef dat een krediet crisis het vergrijzing probleem verhult maar niet oplost is logisch. Echt opvallend is het duidelijke “weten” dat nu mensen ontslaan niet zo slim en waarschijnlijk strategisch dom is.
Als vooraf gedefinieerde strategie zou het nog voordelig kunnen zijn. Nog steeds hebben de grote multinationals bij veel kandidaten een streepje voor. De cyclus aannemen-ontslaan is voor hem makkelijker dan voor de meeste onbekende ondernemingen. Gelukkig wordt dit soort pragmatiek hier nog als onethisch en “not done” bestempeld.
Maar de beurs wijsheid: “The Bulls and the Bears make money but the Pigs get slaughtered” gaat ook hier op. Het maakt niet zoveel uit wat je visie is zolang hij maar vooraf vastaat en je er naar handeld. Handelen dat gedicteerd wordt door de waan van de dag betekend achter de feiten aanlopen en verliezen.
Dat er nu partijen op de markt zijn die en visie en vet op de botten hebben en tegen de trend in gaan werven heb ik nooit in deze mate gezien. De onzekerheid die bij veel werknemers bestaat maakt ze veel vatbaarder voor interesse van headhunters, en we zien de bereidheid om te komen praten enorm toenemen.
Vooral de wat grotere MKB bedrijven, de bedrijfsonderdelen van multinationals die het zich kunnen permitteren komen in een positie die hun een enorme voorsprong op anderen kan geven. Nu is het tijd om goede mensen binnen te halen.
Dat de strateeg op HRM binnen OCE, Akzo of Philips tandenknarsend het talent waar ze de laatste jaren fiks in geïnvesteerd hebben nu aan de concurrentie weggeven dit weet maar niet anders kan is een heel interessante ontwikkeling.
De dienstverlening, overheid en opkomende partijen in de financiële en nieuwe media nu goed garen spinnen een slag in de oorlog om talent winnen betekend niet dat ze ook de oorlog hebben gewonnen. Ze staan op voorsprong. Talentvol personeel in huis hebben staat voor een groei, innovatie en flexibiliteit. Eigenschappen die elke onderneming de komende tijd nodig zal hebben.
De echt talentvolle medewerkers kun je alleen met een lantaarntje vinden,
aldus menig werkgever. En de cijfers geven hem gelijk. Tijdens een deze zomer
gehouden onderzoek vind meer dan 80% van de werkgevers dat ze een tekort aan
talentvolle gemotiveerde krachten binnen hun bedrijfs poorten hebben.
Deze conclusie is niet nieuw, statistiek bedrijven we al jarenlang en als een
bevolking groep met de omvang van de "baby boomers" de arbeidsmarkt massaal
verlaat is het op je vingers na te tellen dat je een probleem hebt.
Iedereen is het er over eens dat het probleem bestaat, maar het vreemde is
dat zeer nuchtere bedrijven er mee omgaan alsof het opportunistische beleggers
zijn die "ik ook" roepen. Logisch redeneren zeg je koop als er aanbod is en niet
als het water iedereen tot de lippen is gestegen. En inderdaad zijn dergelijke
slimme meestal wat kleinere bedrijven aanwezig. Toch is het toeslaan van een
naargeestige stemming en een vertrouwens klap als de krediet crisis in staat om
logisch denken in een irrationele vlucht reactie te veranderen.
Erg verhelderend vond ik daarom ook het verhaal in Management Team van 14
November waarin aan de hand van een studie door Lidewey van der Sluis,
hoogleraar Strategisch Talent Management de zaak weer wat duidelijker werd
gesteld.
Vaak gaan we er vanuit dat het Top Talent bestaat uit een smalle topgroep,
die op miraculeuze wijze noodlijdende bedrijven met behulp van een slof een een
oude voetbal schoen kunnen om toveren tot wonderen van innovatie.
Wellicht bestaan deze mensen, maar veel zijn het er niet. Twintig jaar
arbeidsbemiddeling hebben me duidelijk gemaakt dat schapen met 5 poten wellicht
bestaan maar dat je er beter met een wijde boog omheen kunt lopen.
De echte top kandidaten zijn in mijn ogen de mensen die het 80/20 principe
begrijpen, het toepassen en ook inzien dat ook hun eigen talenten in deze
verhouding aanwezig en werkzaam zijn. Het zijn mensen die zien waar te scoren
valt, en zien dat ze dat niet alleen kunnen. De 80% van de tijd die de
gemiddelde mens aan het schoonpoetsen van zijn zwakheden besteed gebruiken zij
om mensen met de kwaliteiten die ze zelf wat minder hebben om zich heen te
verzamelen.
Dit is een manier van werken en denken die het 80/20 effect versterkt. Zeer
succesvol maar met duidelijke implicaties voor hun arbeidsmarkt beleid.
Als we er van uitgaan dat de 80/20 verhouding bij iedereen aanwezig is, moet
je gaan kijken naar de speciale vaardigheden van een individu. Gebruik de 20%
kracht van de werknemer om het top management van informatie te voorzien.
Een heel mooie gedachte. Op die manier zijn inderdaad ook de "middelmatigen"
toppers geworden. En hoewel niemand middelmatig is moet de meerderheid van de
mensheid het toch zijn. Om terug te komen bij de lijn van het verhaal, de
definitie van talent is niet eenduidig te geven. Iedereen heeft een ballast aan
zwakten die hij/zij volgens de heersende "mores" moet "versterken". Dat dit ten
koste gaat van de 20% eigenschappen die hem of haar het meeste plezier en de
grootste prestaties brengt vergeten we vaak.
De man of vrouw die dat onderkent, in praktijk brengt en binnen zijn/haar
bedrijf streeft naar het het ontwikkelen van kracht en niet verzand in het
verbergen van onvermogen heeft volgens mij de tover formule tot plezier,
voorspoed en een mooi bedrijf in handen.
Op die manier kun je dus wel met minimale middelen een maximaal rendement
halen.
Na deze conclusie zal ik toch maar eens wat moeten nadenken over mijn leven…….
Hmmmm…