Posts Tagged ‘Leiden’

In tijden van onzekerheid en angst lijkt het voor de mens bijna een 2e natuur te zijn om de oorzaak van alle rampspoed buiten hemzelf te leggen. Of het nu een vliegramp, energie of krediet crisis zelfs bij een eenvoudige auto botsing is er altijd een oorzaak en schuldige en per definitie zijn we dat nooit zelf.

Hebberige Banken en andere Graaiers en gemenerds uit het Oosten

Hebberige banken, zelf verrijkende kapitalisten, falende autoriteiten de wereld is blijkbaar vol kwaadwillende sukkels. Lieden die er een dagtaak van maken alles wat goed en eerbaar is onderuit te halen.

Op een ander niveau is er Wilders met z’n PVV die ook altijd een schuldige weet aan te wijzen. Allemaal burocraten die de belangen van eigen volk verkwanselen aan slechte groeperingen uit het oosten.

We lijken te denken dat anderen aan een ingebouwde slechtheid leiden, behebt met hebzucht winstbejag en moordzucht eigenschappen die ons vreemd zijn bezitten die ons vreemd is.
Hiermee zeggen we eigenlijk dat anderen slecht zijn. Met hun eigenschappen als hebzucht, gierigheid en/of moordzucht zijn zij de oorzaak van de narigheid en sterker nog ze maakten ons  tot onschuldig slachtoffer.

Het irrationele van de Slachtoffer rol

De slachtoffer rol heeft een irrationele aantrekkings kracht. Met het aanwijzen van een schuldige kunnen we misschien ons zelf schoonpraten. Maar het nare is dat het geen oplossing is. Brommen op de bank over het onrecht in de wereld geeft een bepaalde voldoening, meer niet.
Eindeloos redetwisten over bonussen, processen voeren tegen slechterikken kost energie tijd en geld maar heeft voor zover ik weet nog nooit een oplossing dichterbij gebracht.

Het is onze eigen schuld

Of je het daar nu mee eens bent of niet met zo’n gedachte kunnen we de zaak wel weer op de rit krijgen.  Als het aan onszelf ligt kunnen we het veranderen. Als het aan anderen ligt zijn we weerloos en overgeleverd aan de grillen van, tja… wat eigenlijk”

We geven anderen de macht ons te gronde te richten. Zelf kan ik me moeilijk in denken alle bankiers slechterikken zijn. Er is een systeem gebouwd dat grote winsten mogelijk maakt, en als consequentie dezelfde downside kent. Er zijn een serie vergissingen gemaakt die en als een prachtig domino effect storte de hele wereld in record tempo in.
Op de puinhopen zittend pakken we geen hamer en bezem om de rommel op te ruimen maar nadat we de “bad guys” hebben geïdentificeerd gaan we schuld geven. Het probleem van hun “slechtheid” van alle kanten belichten en maatregelen treffen.

Dubbele Domheid
Dit is dubbele domheid. We geven ons lot in handen van een (denkbeeldige) groep lieden die een ramp veroorzaken. Nadat de ramp zich heeft voltrokken nemen we die macht niet terug.  Nu geven we onze energie weer weg om ze “te bestraffen”.  En we raken volkomen verlamt.
Konijnen in het licht van een aanstormende auto blijven ook zitten. Dat is geen slimme overlevings tactiek te noemen. Maar doen we zelf momenteel niet het zelfde??

De nieuwe Amerikaanse president Barack Obama staat voor de taak om de hoog gespannen verwachtingen over zijn leiderschaps kwaliteiten waar te maken. Hij staat voor een zware taak met een land waar niet alleen de economie maar de hele onderliggende economische structuur nogal “in de prak zitten”.

Hij kiest voor een politiek van transparantie, een politiek waarbij het publiek inzicht in de bedoelingen,
uitkomsten en werkelijke problemen krijgt. Een opsteker die weer een aanwijzing is dat de nieuwe president inderdaad over kwaliteiten beschikt die we nu nodig

hebben. Als er moeilijkheden zijn steeds uitleggen wat je doet, waarom je het doet en waar dat toe moet leiden neemt een hoop angst weg. Het heeft ook als voordeel dat openheid onmiddelijk een hoop wind uit de zeilen van tegenstanders neemt.

Obama kondigde een jarenlange en verder oplopende begrotings tekorten aan oplopend tot 1000 miljard dollar. Verbetering van de infrastructuur die inderdaad hard nodig is, en een terug keer naar de middelbare school economie van mijn generatie Keynes. Overheids uitgaven moesten toen acyclish zijn. Een idee dat hout snijd. Als de bedrijven en consumenten minder besteden kan de overheid door haar uitgaven de zaak weer aanslingeren.

De theorie klopt, maar je moet een sterk leider zijn om haar te kunnen uitvoeren en niet te verzanden in projecten als de HSL of Betuwe lijn. Gelukkig is er aan de amerikaanse infrastructuur nog een hoop te sleutelen voordat dit soort luxe problemen zich voordoen.

Voor de arbeidsmarkt geeft dit een aantal nieuwe impulsen. Bouw, Energie en groene energie. Het laaste vreemd maar waar bijna geheel gedragen door het Amerikaanse leger. Hoe het ook zei, het gevolg van deze nieuwe weg is dat we niet alleen een stagnerende arbeidsmarkt ruimte geven, maar ook structurele verbeteringen en een impuls aan nieuwe energie vormen geven.

Obama zei dat het pakket maatregelen dat hij van plan is te presenteren een ‘nieuwe, hogere standaard op het vlak van verantwoordingsverplichting, transparantie en toezicht’ zal inhouden. Volgens Obama is strengheid geboden, omdat de Amerikaanse burger de investeringen anders niet zal accepteren. Om inzichtelijk te maken waaraan het belastinggeld uitgegeven wordt, wordt de uitwerking van Obama’s economische plan op een website gepubliceerd.

Gisteren gaf Trouw al aan dat de arbeidsmarkt vrij lauw lijkt te reageren op de krediet crisis. Uit onze eigen research op taalgebruik en toonzetting van berichtgeving van werknemers en werkgevers blijkt ook geen duidelijke correlatie tussen deze onrust en arbeidsmarkt dynamiek.

De woorden die men gebruikt zijn negatiever geworden, maar de algemene trend en onderliggende semantische data geven geen echt verlies aan vertrouwen weer. Een verschil met de situatie op de woningmarkt.

Een korte ronde langs een paar vacature banken lijkt het beeld te bevestigen. Monsterboard Nederland geeft aan een korte daling in het aantal vacatures te hebben gezien en een duidelijke toename van het aantal geplaatste CV’s. Careerbuilder Nederland die meestal een zeer adequaat beeld van de korte termijn situatie op de markt heeft geeft bij monde van de heer Echadi aan geen duidelijke verschillen in kwantiteit te zien. Wel is er naar zijn zeggen minder vraag vanuit het uitzend wezen.

De Nederlandse arbeidsmarkt is inderdaad een vreemd wezen dat vaak een eigen leven lijkt te leiden. Als oude rot in die hoek lijkt het me wel aardig als blijkt dat onze markt een van de weinige is die zich niet van de kaart laat brengen door een Web 2.0 getriggerde strobrand.

Vanmiddag heb ik een paar gesprekken met Management Consultancy bureaus en ben zeer benieuwd hoe die tegen deze situatie aankijken. Naast de ZZP’ers is dat een vrij conjunctuur gevoelige sector waar niet direct op belangrijke lopende projecten zal worden gesnoeid maar de “new business” of order portefeuille wel eens een indicatie van de “werkelijke niet opgehypte” werkelijkheid kan zijn