Netresearch

Een titel waar de economische crisis, arbeidsmarkt en ontwikkeling van onze werkgelegenheid aangehaald worden zijn populair. We zijn met z’n allen erg somber over onze economie. Toch lijkt de zon weer wat waterig te gaan schijnen, en komen er ook weer wat positievere berichten in het nieuws voor.

Dat de daling van grondstof prijzen onze koopkracht verhoogd of beter gezegd de inflatie remt haalde tot midden december geen prominente plaats in de media. Rond 14 december werd de trend richting “prijzen dalen, maar…..” verlegt. De nieuwe boodschap was, ja de inflatie neemt af en de prijzen blijven gelijk of dalen maar pas op voor deflatie, stagnatie en andere nog niet genoemde ellende.

Het lijkt alsof die waarschuwing nu ook verstomd is. Barack Obama is in Washington aangekomen, de zon schijnt en we lijken wat opgewekter 2009 in te gaan dan we 2008 verlieten.

Maar nu  de arbeidsmarkt, het was geen losse flodder. November en December 2008 leek voor een aantal mensen werkzaam in de arbeidsbemiddeling op een vreemde onwerkelijke belevenis. Van hoogconjunctuur met een klein vlekje vielen we vanaf het Lehmnan brothers debacle in een steeds donkerder wordende tunnel.

Nu zijn de kruitdampen aan het optrekken en komen we toch tot de ontdekking dat zelfs bij een wat oplopende werkloosheid de krapte op de arbeidsmarkt niet verdwijnt. Er zullen aan de onderkant wel wat gaten vallen, maar het algemene beeld van een gevaarlijk hoge arbeids participatie blijft onveranderd.

De “war for talent” is niet gestreden, en zo te zien lijken de verliezers uit onverwachte hoek te komen. De steeds zo populaire AEX bedrijven verliezen glans, het MKB bedrijf wint aan kracht. Imago verlies op de arbeidsmarkt mag dan nu nog niet zo erg lijken, maar een fikse dreun in een krappe markt kan grote gevolgen hebben.