Netresearch

Opnieuw beginnen in een roerige tijd?? Je vaart met een stevige wind aan lager wal tegen het tij in de haven uit. Stuurmanskunst vereist.

Pak de juiste windvlagen en maak gebruik van elke luwte en obstakel  op de wal. Neem alles aan dat je met de heersende wind en stroming  een klein duwtje kan geven.

Als je met veel kunst en vliegwerk de haven uitkomt, kun je afvallen. Voel de snelheid en momentum oplopen. Voel dat je bootje weer naar het roer begint te luisteren.

Dan kun je gaan oploeven, en aan de wind naar de eerste boei of doel varen. De wind fluit door het wand, buiswater kletst in je gezicht en ….. JE LEEFT…..

Mmmm….het lijkt een van mijn patronen.  Ik vind het heerlijk, waarom met een lauwe bries naar  buiten slomen als het ook echt ruig en bijna onmogelijk kan.

Wat je insteek in het leven ook is, blijkbaar is dit de mijne. Ik trek het op de een of andere manier steeds weer aan. Ik geef het toe, ik ben er aan verslaaft. Mijn hersenen maken dan alle neurotransmitters in precies de beste combinatie aan.

Zou ik er ooit nog afkomen? Als het zonnetje schijnt en de wind gaat liggen wordt alles zo… tja saai.