msgbartop
Netresearch - Internet Research en SEO
msgbarbottom

14 Jan 09 SEO, zoekmachine optimalisatie en waarom alles zo ingewikkeld werd

SEO, staat voor het wat duurder klinkende Search Engine Optimalisation. In onze
polder taal zoekmachine optimalisatie. Het is een vak dat belangrijk werd toen Google
grond onder de voeten kreeg.

De tijd voor Google – Chaos en duisternis hing over het web

We vergeten tegenwoordig snel dat de komst van Google het internet
toegankelijk heeft gemaakt. Degenen die de eindeloze listings zinloze hyperlinks
die Alta Vista, Inktome, Webcrawler of Ilse zich nog voor de geest kunnen weten
wat een verademing die nieuwe ster aan het firnament was.

Voor de opkomst van Google was het een hele toer om met zinvolle informatie
toch te scoren

Voor mensen die een klein beetje verstand van websites en webcrawlers hadden
was het soms een hard gelag. Zorgen dat jouw pagina hoog in de lijst van links
kwam was niet zo moeilijk. Het moeilijkst van de zaak was toen vooral “hoe kom
je met een zinvol verhaal toch nog hoog in de diverse engines”.

Een pagina vol met steekwoorden typen was vaak een makkelijke maar niet
bepaald voldoening gevende manier om hoog te scoren. Wilde je graag dat iedereen
op die op zoek was naar een rode auto jouw site zou vinden hing je een verhaal
in de trant van

“Wat een mooie rode auto, hoe rijdt dat nou zo’n rode auto. Veel rode auto’s
hebben met elkaar gemeen dat ze rood van kleur zijn en ook tweedehands rode
auto’s doen het goed”

Op die manier  kon je geen serieuze vacature site op zetten

De bezoeker kon er geen wijs uit en wij eigenlijk ook niet. Een vacature site
laten draaien met een dergelijke hoeveelheid onzin was contra productief.

Optimalisatie voor Ilse was in de eerste jaren mooi.
Het was ons snel duidelijk dat het algoritme keek naar de meta tags over
keywords en inhoud, en verder naar de hostnaam van het domein.

Dit betekende dat je hoog kon scoren door nette meta tags op te geven, en
beter nog dat je gegarandeerd goed zat met een host naam 1 (ja het cijfer 1).
Het programma sorteerde hostnamen op alfabet. www was een heel onvoordelige
hostnaam, maar 1 was prima.1.domein.nl geredirect naar www.domein.nl en je
positie was gegarandeerd

De komst van Google was voor de gebruiker een geschenk uit de hemel

Alleen een paar met de hand bijgehouden lijsten zoals Yahoo leverden iets wat
zinvol genoemt kon worden. Het was tot het einde van de vorige eeuw ook “common
knowledge” dat aan crawlers geen cent te verdienen was.

Maar de simpele maar geniale gedachte om een pagina te laten scoren op basis
van het aantal sites dat er via links naar verwezen was een revolutie. Een
revolutie die de meeste insiders overigens voorbij ging, geen venture capitalist
die met een zoekmachine in zee wilde. Roel Pieper, het moet hem worden nagegeven
had dit inzicht wel

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

27 Nov 08 “Kranten moeten het begrip ‘nieuws’ herdefiniëren”

 Aldus Anton van Elburg van ReThink Media, het is een interessant betoog. De strijd tussen de print en nieuwe media afdelingen woedt al meer dan een decennium.

En tja, misschien ben ik wel ouderwets, maar een echte papieren krant. Nee niet zo’n veredeld A4 formaat, croissantje en glaasje jus, dat is Zaterdag.

Soms vind ik de democratisering van de media die we met Web 2.0 hebben gekregen ook wel griezelig. Als de hoeveelheid Twitter, en Blog posts nieuwswaarde gaan bepalen en Google trends het referentie kader is krijgen menselijke kracht, maar ook zijn zwakheden extra momentum. Een krediet crisis die Nederland binnen een maand van gematigd optimisme tot de diepste wanhoop heeft gebracht zou zonder collectief aangewakkerde angst reactie niet zo’n impact hebben gehad.

Maar ja wellicht was Obama zonder blogs niet gekozen. Het mes snijdt van twee kanten. Interessant, maar je moet je niet snijden…

Welke kant moet het op met de Amerikaanse kranten? Columnist Steve Outing van het gerenommeerde vakblad Editor & Publisher meent dat het begrip ‘nieuws’ aan een nieuwe definitie toe is. Sowieso ligt de toekomst van kranten op het web, maar het aanbod van krantensites moet volgens Outing anders: het ‘micro-persoonlijke’ moet aan het nieuwsmenu worden toegevoegd. Oftewel: twitteren maar.

De vormen van het huidige nieuwsaanbod zijn achterhaald, aldus Outing. De moderne internetconsument beschouwt ook updates van de bezigheden van zijn vrienden als nieuws. Updates die hij te weten komt via de feeds van sociale netwerken als Twitter of Facebook, en die gemengd kunnen zijn met nieuwsupdates van journalistieke media, al dan niet aanbevolen door vrienden. Outing signaleert bij zichzelf en bij een grote groep mediaconsumenten dus nieuwe behoeften en gedragingen.

Kranten moeten er voor zorgen dat aan die nieuwe nieuwsbehoeften wordt voldaan, aldus Outing. Hij stelt voor dat lezers van een site hun eigen menu kunnen samenstellen van redactionele content, blogs, forums, externe bronnen en ‘micropersonal’ nieuws van vrienden en familie, bijvoorbeeld door Twitter of Facebookfeeds toe te voegen.

Newspapers can — and should, in my view — aim to serve the complete news needs of consumers, all the way from the big-picture events of the day down to what kind of car your high school friend just bought and how she just broke up with her boyfriend. Yes, the latter IS “news” when it comes from within your social circle or social network.

Ik denk dat het pleidooi voor een nieuwe definitie van nieuws op zich zinvol is. Ook de analyse dat mensen persoonlijk en ‘officieel’ nieuws in toenemend mate gaan mixen in hun mediaconsumptie lijkt me juist. In feite wordt daarmee de agenderingsfunctie van nieuwsmedia ondergraven. Mensen bepalen zelf wel wat ze belangrijk vinden.

Welke kant moet het op met de Amerikaanse kranten? Columnist Steve Outing van het gerenommeerde vakblad Editor & Publisher meent dat het begrip ‘nieuws’ aan een nieuwe definitie toe is. Sowieso ligt de toekomst van kranten op het web, maar het aanbod van krantensites moet volgens Outing anders: het ‘micro-persoonlijke’ moet aan het nieuwsmenu worden toegevoegd. Oftewel: twitteren maar.

De vormen van het huidige nieuwsaanbod zijn achterhaald, aldus Outing. De moderne internetconsument beschouwt ook updates van de bezigheden van zijn vrienden als nieuws. Updates die hij te weten komt via de feeds van sociale netwerken als Twitter of Facebook, en die gemengd kunnen zijn met nieuwsupdates van journalistieke media, al dan niet aanbevolen door vrienden. Outing signaleert bij zichzelf en bij een grote groep mediaconsumenten dus nieuwe behoeften en gedragingen.

Kranten moeten er voor zorgen dat aan die nieuwe nieuwsbehoeften wordt voldaan, aldus Outing. Hij stelt voor dat lezers van een site hun eigen menu kunnen samenstellen van redactionele content, blogs, forums, externe bronnen en ‘micropersonal’ nieuws van vrienden en familie, bijvoorbeeld door Twitter of Facebookfeeds toe te voegen.

Newspapers can — and should, in my view — aim to serve the complete news needs of consumers, all the way from the big-picture events of the day down to what kind of car your high school friend just bought and how she just broke up with her boyfriend. Yes, the latter IS “news” when it comes from within your social circle or social network.

Ik denk dat het pleidooi voor een nieuwe definitie van nieuws op zich zinvol is. Ook de analyse dat mensen persoonlijk en ‘officieel’ nieuws in toenemend mate gaan mixen in hun mediaconsumptie lijkt me juist. In feite wordt daarmee de agenderingsfunctie van nieuwsmedia ondergraven. Mensen bepalen zelf wel wat ze belangrijk vinden.

De conclusie van Anton is me uit het hart gegrepen:

De kernvraag blijft dus die naar de toegevoegde waarde van een nieuwsmedium. Naar mijn idee ligt die niet in een technologische aggregatie-oplossing. Maar nog steeds wel in selectie, weging en bewerking van informatie. Als je die waarden nu eens kon toepassen op Twitter en Facebook….,

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,