Posts Tagged ‘Geschiedenis’
Als Hans Dekker vanuit zijn ervaring naar de huidige arbeidsmarkt kijkt ziet hij een grote bedreiging. Krapte, een tegenstelling met de door de waan van de dag ingegeven beleving. De cijfers liegen niet volgens Dekker, een groot deel van onze werkende bevolking gaat de komende jaren met pensioen. Willen we met elkaar blijven produceren wat we nu produceren zijn er twee mogelijkheden. We voeren of de productie per hoofd van de bevolking op of we trekken nieuwe werknemers aan.
Dekker sinds 1982 werkzaam binnen de personele dienstverlening heeft genoeg goede en slechte tijden meegemaakt om de relativiteit van onze dagelijkse beslommeringen te zien. Kijk, de situatie lijkt nu nogal gecompliceerd met structurele, conjuncturele en financiele problemen maar uitzichtloze situaties veranderen snel van kleur. Als voorbeeld noemt hij de Azie crisis in 1997. De belegger en het overgrote deel van de financiele wereld gaf geen stuiver voor de toekomst van wat we nu de “opkomende economien” noemen
De situatie van begin tachtiger jaren waar hele verdiepingen van het voormalige ASB in Den Haag werden ontruimt maar dat een jaar later de vraag nauwelijks meer aankon zijn binnen zijn betoog aanwijzingen dat de enige zekerheid die we hebben is dat alles onzeker is.
Hans Dekker, denkt met plezier aan de gespannen tijden van de tachiger jaren, het pessimisme begin 90 en het manisch optimisme rond de eeuwwisseling. En merkt op dat het feit dat onze arbeidsmarkt binnen Europa steeds onder of bovenpresteerd een duidelijk signaal is dat we weinig werkelijke rek in de markt hebben. Vooral binnen de Energie en groene energie sector ziet hij grote tekorten ontstaan.
Structureel of niet de geschiedenis zal het leren.
Aan het eind van de vorige aflevering in de serie Opa verteld over het internet waren we aangeland in aan het begin van de “internet boom”. Voor de toenmalige Kruislaan ondernemers een tijd met een magisch gouden randje.
Bandbreedte was nog een verkoop argument, en aangezien onze kantoren op hetzelfde terrein als de AMX-IX stonden waren we in principe in 1995 allemaal al met glasvezel op de grote backbone aangesloten. In theorie, want de glasvezel verbinding ging in de patch kast over in een 10Mb Lan verbinding, en dan alleen als je aan de goede kant van het gebouw zat.
Hoe dan ook er gebeurde van alles, Roel Pieper was er in z’n element, het Twinning gebeuren ging van start, een bedrijfje DigiCash dacht de volledige wereldwijde geldmarkt in handen te krijgen. De meeste banken dachten daar anders over en DigiCash ging ten onder.
In deze tijd werd door veel investeerders gedacht dat uitgeven gelijk stond aan verdienen. En uitgeven was niet moeilijk. Burn-rate, hoe snel jaag ik het geld er door was een veel mooier gegeven dan winst.
Niet dat winst niet belangrijk was, het was meer een bijkomstig gegeven dat op de een of andere magische manier wel voor zichzelf zou zorgen. Hoe??? Er waren lieden die dit vroegen, onder andere al genoemde heer Pieper had tijdens het toppunt van de gekte nog een koel hoofd. Ik herinner me een bevlogen betoog van een ondernemer, een enthousiaste schare toehoorders die hun portemonnee al wilden trekken en toen een vraag van Roel: “maar wat ga je dan verkopen”. Doodse stilte.
Ondertussen vlogen investeerders met helikopters over het complex, klom de Nasdaq naar 2500 punten, ging de Dow Jones over de 10.000 en de AEX lag over de 500 punten. De verhouding tussen aandelen koers of waarde van onderneming en geprognotiseerde winst was verdwenen. Veel miljonairs in die tijd.
De ballon klapte in 2001, het beroemde 9/11. Het verhaal van Park Avenue naar Park Bench werd voor de meeste miljonairs een keiharde werkelijkheid. Slimmere geesten, en degenen die gekozen hadden voor een model met realiteit waarde gingen door een lastige tijd, maar hielden hun hoofd over het algemeen boven water. De Kruislaan ontvolkte, voor het eerst was er kantoorruimte te huur zonder dat je op een wachtlijst moest.
Mijn vacature servertje dat het zwaar had gehad door het aantal geplaatste vacatures dreigde nu te bezwijken onder de toevloed van van de overbodig geraakte ICT medewerkers.
En toch hoe triest de zaken er ook voor stonden, er was iets heel belangrijks gebeurt. Doordat alle geloof in het medium opeens wegviel werd het belang ervan opeens erg duidelijk. En de oplettende tijdgeest lezertjes zagen al aankomen wat er nu ging gebeuren…….