Posts Tagged ‘Digicash’
De jaren vlak voor de eeuw wisseling waren op internet gebied de leukste die ik ooit binnen een sector heb meegemaakt. Pure idealisten die elke vorm van reclame afwezen en vielen over een kleine verwijzing naar een sponsor werden langzaam vervangen door een nieuwe generatie. En die was niet vies was van geld, maar niet wist hoe ze het moesten verdienen. Dat was geen enkel probleem, een paar kreten over een “cyber” idée en de investeerders stonden in de rij.
Roep internet en de financiering is rond
Het ging zelfs zover dat startups die geen enkel idée over een verdien model hadden helicopters charterden om met investeerders over onze gebouwen te toeren. Er werden nieuwe panden gebouwd. Matrix II III IV en V het kon niet op.
Digicash een geniaal plan verknalt
Camera ploegen reden af en aan om vooral de laatste berichten rond Digicash te horen. En de uitspraken van David Chaum directeur en visionair van de club waren niet mis. Digicash was in zijn ogen meer waard dan Microsoft en IBM bijelkaar.
Die uitspraken op zich waren amusant en niet gevaarlijk. David, onmogelijk als hij was had een geniaal plan. Een vorm van internet betalen die z’n weerga niet had heeft en wellicht nooit zal krijgen.
David Chaum was geen diplomatiek man
David Chaum was werkelijk een van de knapste mensen op het gebied van cryptography, en werkzaam in het CWI had hij een plan voor het volkomen anoniem maar veilig afhandelen van betalingen bedacht. Een plan dat hoe je er ook naar kijkt goed is. Beter dan welk ander initiatief dan ook.
Helaas was hij niet de meest diplomatieke onderhandelaar die deze wereld kent. Hij gaf te kennen de bankwereld de grond in te willen concureren. Kwam bij besprekingen met bank directives niet opdagen en maakte zich nogal gehaad binnen de sector. Dat is niet zo erg als je al een zekere macht hebt, maar onverstandig als je nog van geldschieters afhankelijk bent. Nog daargelaten dat het beste product hebben commercieel niet zo erg veel betekend.
Postzegels waren het begin van het einde
Hoe het ook zij in 1998 ging het niet goed met het bedrijf. En als buren werden we opeens geconfronteerd met een secretaresse die “postzegels kwam lenen”. In totaal werd het voor meer dan duizend gulden postzegels die we aan de zelfverklaarde wereldbankier verstrekten. En toen viel het doek. Geen dubbeltje postzegels ooit terug gezien.
Hoewel de wilde jaren nog niet voorbij waren ging er toen bij mij wel een lamp branden. En van een gelovige in de nieuwe industrie werd ik wat sarcastiser. Vraag niet hoe het kan maar profiteer ervan. De marktwaardes van bedrijven waren buiten proportie en nadat de nasdaq de 2500 grens passeerde was voor mij de werkelijke .com boom voorbij.
1999 de koek raakte op
Het was halfverwege 1999 dat het me duidelijk werd dat we in een droom leefden. De grootste schok was een jongetje van twintig die parmantig door het gebouw liep en verkondigde dat hij multimiljonair was. Aangezien hij zijn hosting penningen niet kon betalen hadden we onze twijfels Toen verscheen hij in een dure sportwagen, kocht een bandbreedte in die buiten proportie was en huurde een kantoor met dure meubels en schaars geklede wel zeer goed ogende secretaresses. Om dit raadsel te ontsluiten heb ik hem gevraagd hoe dat nou toch kon.
Het bleek dat hij iets wilde doen met een webpagina die ook als andere webpagina gebruikt kon worden. Wat hij daarmee bedoelde was me onduidelijk, maar het leek hem heel handig. In tegenstelling tot veel rare maar toch nog op een idee gestoelde intiatieven ging dit me te ver.
Financiers zo gek krijgen dat ze grof geld in een bedrijf pompten dat zelf niet wist wat ze deden… het werd tijd om weer vaste grond onder de voeten te krijgen.
Wakker worden of verzuipen, werd de instelling van een aantal oude rotten. We werden wakker…… en een jaartje later de wereld ook.
Aan het eind van de vorige aflevering in de serie Opa verteld over het internet waren we aangeland in aan het begin van de “internet boom”. Voor de toenmalige Kruislaan ondernemers een tijd met een magisch gouden randje.
Bandbreedte was nog een verkoop argument, en aangezien onze kantoren op hetzelfde terrein als de AMX-IX stonden waren we in principe in 1995 allemaal al met glasvezel op de grote backbone aangesloten. In theorie, want de glasvezel verbinding ging in de patch kast over in een 10Mb Lan verbinding, en dan alleen als je aan de goede kant van het gebouw zat.
Hoe dan ook er gebeurde van alles, Roel Pieper was er in z’n element, het Twinning gebeuren ging van start, een bedrijfje DigiCash dacht de volledige wereldwijde geldmarkt in handen te krijgen. De meeste banken dachten daar anders over en DigiCash ging ten onder.
In deze tijd werd door veel investeerders gedacht dat uitgeven gelijk stond aan verdienen. En uitgeven was niet moeilijk. Burn-rate, hoe snel jaag ik het geld er door was een veel mooier gegeven dan winst.
Niet dat winst niet belangrijk was, het was meer een bijkomstig gegeven dat op de een of andere magische manier wel voor zichzelf zou zorgen. Hoe??? Er waren lieden die dit vroegen, onder andere al genoemde heer Pieper had tijdens het toppunt van de gekte nog een koel hoofd. Ik herinner me een bevlogen betoog van een ondernemer, een enthousiaste schare toehoorders die hun portemonnee al wilden trekken en toen een vraag van Roel: “maar wat ga je dan verkopen”. Doodse stilte.
Ondertussen vlogen investeerders met helikopters over het complex, klom de Nasdaq naar 2500 punten, ging de Dow Jones over de 10.000 en de AEX lag over de 500 punten. De verhouding tussen aandelen koers of waarde van onderneming en geprognotiseerde winst was verdwenen. Veel miljonairs in die tijd.
De ballon klapte in 2001, het beroemde 9/11. Het verhaal van Park Avenue naar Park Bench werd voor de meeste miljonairs een keiharde werkelijkheid. Slimmere geesten, en degenen die gekozen hadden voor een model met realiteit waarde gingen door een lastige tijd, maar hielden hun hoofd over het algemeen boven water. De Kruislaan ontvolkte, voor het eerst was er kantoorruimte te huur zonder dat je op een wachtlijst moest.
Mijn vacature servertje dat het zwaar had gehad door het aantal geplaatste vacatures dreigde nu te bezwijken onder de toevloed van van de overbodig geraakte ICT medewerkers.
En toch hoe triest de zaken er ook voor stonden, er was iets heel belangrijks gebeurt. Doordat alle geloof in het medium opeens wegviel werd het belang ervan opeens erg duidelijk. En de oplettende tijdgeest lezertjes zagen al aankomen wat er nu ging gebeuren…….