Netresearch

Korte Termijn denken of strategisch vooruitzien

Het effect van de kredietcrisis op de arbeidsmarkt is uniek. De ontwikkelingen en reacties die er het gevolg van zijn heb ik in 20 jaar arbeidsbemiddeling nog nooit samen zien optreden.

Normaal zie je dat als er een collectief besef ontstaat dat zwarte wolken zich boven de economie samen pakken recruitment en personeels wervings activiteiten terug vallen.

Na winst waarschuwingen gaan dan  de eerste ontslag rondes zich aan kondigen. Onzekerheid over de markt brengt onzekerheid over de vooruitzichten van het bedrijf en dus onzekerheid onder de werknemers die net als de bedrijven minder besteden en er zo voor zorgen dat de neerwaartse trend versneld.

Een dalende trend is meestal steiler dan een opgaande curve

De menselijke natuur dicteert dat we heftiger op een bedreiging dan op een mogelijke winst reageren. Een opgaande markt verloopt meestal langer en gelijkmatiger dan de aanzet van een krimp. De kreet VERKOPEN, is niet alleen van toepassing op een beurs paniek. De arbeidsmarkt net als elke markt houdt zich perfect aan een dit principe.

Beursgenoteerde ondernemingen voelen de druk nog sterker, na een winstwaarschuwing kunnen ze bijna niet anders dan een reorganisatie aankondigen om de koers van hun aandeel nog enigszins op peil te houden.

Tot zover niets nieuws, de snelheid waarmee een totale paniek nu toesloeg is frappant maar niet verbazingwekkend.

Pro-actief versus Reactief wervingsbeleid

Het nieuwe zit in het feit dat bijna alle partijen op de arbeidsmarkt beseffen dat er onder de angst van het moment een structureel tekort aan ervaren en gekwalificeerde werknemers schuilgaat. Het besef dat een krediet crisis het vergrijzing probleem verhult maar niet oplost is logisch. Echt opvallend is het duidelijke “weten” dat nu mensen ontslaan niet zo slim en waarschijnlijk strategisch dom is.

Als vooraf gedefinieerde strategie zou het nog voordelig kunnen zijn. Nog steeds hebben de grote multinationals bij veel kandidaten een streepje voor. De cyclus aannemen-ontslaan is voor hem makkelijker dan voor de meeste onbekende ondernemingen. Gelukkig wordt dit soort pragmatiek hier nog als onethisch en “not done” bestempeld. 

Maar de beurs wijsheid: “The Bulls and the Bears make money but the Pigs get slaughtered” gaat ook hier op. Het maakt niet zoveel uit wat je visie is zolang hij maar vooraf vastaat en je er naar handeld. Handelen dat gedicteerd wordt door de waan van de dag betekend achter de feiten aanlopen en verliezen.

Dat er nu partijen op de markt zijn die en visie en vet op de botten hebben en tegen de trend in gaan werven heb ik nooit in deze mate gezien. De onzekerheid die bij veel werknemers bestaat maakt ze veel vatbaarder voor interesse van headhunters, en we zien de bereidheid om te komen praten enorm toenemen.

Vooral de wat grotere MKB bedrijven, de bedrijfsonderdelen van multinationals die het zich kunnen permitteren komen in een positie die hun een enorme voorsprong op anderen kan geven. Nu is het tijd om goede mensen binnen te halen.

Dat de strateeg op HRM binnen OCE, Akzo of Philips tandenknarsend het talent waar ze de laatste jaren fiks in geïnvesteerd hebben nu aan de concurrentie weggeven dit weet maar niet anders kan is een heel interessante ontwikkeling.

De dienstverlening, overheid en opkomende partijen in de financiële en nieuwe media nu goed garen spinnen een slag in de oorlog om talent winnen betekend niet dat ze ook de oorlog hebben gewonnen. Ze staan op voorsprong.  Talentvol personeel in huis hebben staat voor een groei, innovatie en flexibiliteit. Eigenschappen die elke onderneming de komende tijd nodig zal hebben.