Archive for November 2008
Als Lemmings......
De laatste twee maanden sla ik economische bijlagen van de krant met steeds groter wordende verbazing open. Iedereen en alles in paniek over een krediet crisis. Eerst kochten we met z’n allen ABN-AMRO voor een frictie van de marktwaarde en raken nu het spoor volkomen bijster.
Dalende Olieprijs, Lage Euro betekend crisis??
De dalende olieprijs gaat ons de das om doen hoorde ik. En dat nadat ik net had begrepen dat het omgekeerde waar was. De lage Euro, een ramp? In de FEM van september 2006 lees ik het tegengestelde. Het was juist de stijgende Euro die ons naar de afgrond bracht.
Leveranciers van deze informatie zouden eigenlijk de eersten moeten zijn om de relativiteit van dit alles in te zien. Nu lijkt het juist “slimme bedrijven” als VNU Media er toe te brengen om titels als Emerece, Sprout en Management Team in de “ramsj” te doen.
Het heeft een vleugje zwarte humor dat VNU tot voor eind September voor de Nederlandse economie weliswaar rustiger vaarwater maar zeker geen reden tot paniek zag. Bladeren door de zomer uitgaven van deze nu zo goed als failliete bladen lees je zelfs steeds over een opgaande trend.
In twee maanden naar de afgrond – Wat zijn we snel
Dat de situatie in nog geen twee maanden zo kan verslechteren is iets wat mijn pet te boven gaat.
De politie agent ziet in iedereen een boef, als je dagelijks brood zit in het aandikken van narigheid kan ik me het pessimisme van uitgevers en kranten wel voorstellen.
Maar de mededeling van Erik Hoekstra dat het water hem zo tot de lippen is gestegen dat hij niet anders kan dan drie tijdschriften te verkopen doet mijn ernstig twijfelen aan het strategisch inzicht van deze manager. Dat een concern als VNU zich zo laat overvallen , en binnen kwartaal van vrolijk fluitend media concern in een failliete boedel veranderd? Petje af!
Of zijn ze bij VNU soms echt aan het doordenken
Zou Hoekstra slimmer zijn dan ik denk? Is dit een strategische zet van formaat? Hoe slechter het economisch nieuws des te groter de publieke wens om te worden geïnformeerd. Op management uitgaven als Spout en consorten zou dat ook een positieve invloed kunnen hebben.
Slecht nieuws als aanjager van de omzet, of ben ik door een dergelijk doortrapte denkwijze meer over mijzelf bloot aan het leggen dan over de psyche van Hoekstra zelf?
Van Gaal: “Zijn jullie nou zo dom of ben ik zo slim”
Een gebeurtenis die in objectieve zin de reden is dat we met z’n allen voor een “Appel en een Ei” mede eigenaar van ABN-AMRO zijn geworden legt vreemde kronkels in geest van de massa bloot. Als iemand dat zou moeten weten zijn het wel de marketeers bij VNU. Het is tenslotte hun dagelijks brood.
De waan van de dag – verspilde energie..
Zelf luister ik liever naar de wijsheid van mensen die al decennia hun hoofd koel hielden. Warren Buffet, vind zoveel juwelen in de vuilnisbak dat hij er gewoon blij van wordt. Dit getuigd van een geest in staat de waan van de dag te overstijgen.
“Als iedereen z’n diamanten weggooit waarom zou ik ze dan niet oprapen”?
Nee ik ken Erik Hoekstra niet persoonlijk, maar zo dom als hij lijkt kan hij toch niet zijn? Om een bedrijfsonderdeel van VNU te mogen leiden (lijden 
) zal je toch verder kijken dan de belegger die aandelen koopt als ze duur zijn en verkoopt als ze goedkoop zijn. Nee ik ken hele slimme ondernemers die bij VNU zijn begonnen…. Laten we het maar op strategie houden.
Aldus Anton van Elburg van ReThink Media, het is een interessant betoog. De strijd tussen de print en nieuwe media afdelingen woedt al meer dan een decennium.
En tja, misschien ben ik wel ouderwets, maar een echte papieren krant. Nee niet zo’n veredeld A4 formaat, croissantje en glaasje jus, dat is Zaterdag.
Soms vind ik de democratisering van de media die we met Web 2.0 hebben gekregen ook wel griezelig. Als de hoeveelheid Twitter, en Blog posts nieuwswaarde gaan bepalen en Google trends het referentie kader is krijgen menselijke kracht, maar ook zijn zwakheden extra momentum. Een krediet crisis die Nederland binnen een maand van gematigd optimisme tot de diepste wanhoop heeft gebracht zou zonder collectief aangewakkerde angst reactie niet zo’n impact hebben gehad.
Maar ja wellicht was Obama zonder blogs niet gekozen. Het mes snijdt van twee kanten. Interessant, maar je moet je niet snijden…
Welke kant moet het op met de Amerikaanse kranten? Columnist Steve Outing van het gerenommeerde vakblad Editor & Publisher meent dat het begrip ‘nieuws’ aan een nieuwe definitie toe is. Sowieso ligt de toekomst van kranten op het web, maar het aanbod van krantensites moet volgens Outing anders: het ‘micro-persoonlijke’ moet aan het nieuwsmenu worden toegevoegd. Oftewel: twitteren maar.
De vormen van het huidige nieuwsaanbod zijn achterhaald, aldus Outing. De moderne internetconsument beschouwt ook updates van de bezigheden van zijn vrienden als nieuws. Updates die hij te weten komt via de feeds van sociale netwerken als Twitter of Facebook, en die gemengd kunnen zijn met nieuwsupdates van journalistieke media, al dan niet aanbevolen door vrienden. Outing signaleert bij zichzelf en bij een grote groep mediaconsumenten dus nieuwe behoeften en gedragingen.
Kranten moeten er voor zorgen dat aan die nieuwe nieuwsbehoeften wordt voldaan, aldus Outing. Hij stelt voor dat lezers van een site hun eigen menu kunnen samenstellen van redactionele content, blogs, forums, externe bronnen en ‘micropersonal’ nieuws van vrienden en familie, bijvoorbeeld door Twitter of Facebookfeeds toe te voegen.
Newspapers can — and should, in my view — aim to serve the complete news needs of consumers, all the way from the big-picture events of the day down to what kind of car your high school friend just bought and how she just broke up with her boyfriend. Yes, the latter IS “news” when it comes from within your social circle or social network.
Ik denk dat het pleidooi voor een nieuwe definitie van nieuws op zich zinvol is. Ook de analyse dat mensen persoonlijk en ‘officieel’ nieuws in toenemend mate gaan mixen in hun mediaconsumptie lijkt me juist. In feite wordt daarmee de agenderingsfunctie van nieuwsmedia ondergraven. Mensen bepalen zelf wel wat ze belangrijk vinden.
Welke kant moet het op met de Amerikaanse kranten? Columnist Steve Outing van het gerenommeerde vakblad Editor & Publisher meent dat het begrip ‘nieuws’ aan een nieuwe definitie toe is. Sowieso ligt de toekomst van kranten op het web, maar het aanbod van krantensites moet volgens Outing anders: het ‘micro-persoonlijke’ moet aan het nieuwsmenu worden toegevoegd. Oftewel: twitteren maar.
De vormen van het huidige nieuwsaanbod zijn achterhaald, aldus Outing. De moderne internetconsument beschouwt ook updates van de bezigheden van zijn vrienden als nieuws. Updates die hij te weten komt via de feeds van sociale netwerken als Twitter of Facebook, en die gemengd kunnen zijn met nieuwsupdates van journalistieke media, al dan niet aanbevolen door vrienden. Outing signaleert bij zichzelf en bij een grote groep mediaconsumenten dus nieuwe behoeften en gedragingen.
Kranten moeten er voor zorgen dat aan die nieuwe nieuwsbehoeften wordt voldaan, aldus Outing. Hij stelt voor dat lezers van een site hun eigen menu kunnen samenstellen van redactionele content, blogs, forums, externe bronnen en ‘micropersonal’ nieuws van vrienden en familie, bijvoorbeeld door Twitter of Facebookfeeds toe te voegen.
Newspapers can — and should, in my view — aim to serve the complete news needs of consumers, all the way from the big-picture events of the day down to what kind of car your high school friend just bought and how she just broke up with her boyfriend. Yes, the latter IS “news” when it comes from within your social circle or social network.
Ik denk dat het pleidooi voor een nieuwe definitie van nieuws op zich zinvol is. Ook de analyse dat mensen persoonlijk en ‘officieel’ nieuws in toenemend mate gaan mixen in hun mediaconsumptie lijkt me juist. In feite wordt daarmee de agenderingsfunctie van nieuwsmedia ondergraven. Mensen bepalen zelf wel wat ze belangrijk vinden.
De conclusie van Anton is me uit het hart gegrepen:
De kernvraag blijft dus die naar de toegevoegde waarde van een nieuwsmedium. Naar mijn idee ligt die niet in een technologische aggregatie-oplossing. Maar nog steeds wel in selectie, weging en bewerking van informatie. Als je die waarden nu eens kon toepassen op Twitter en Facebook….,
Aan het eind van de vorige aflevering in de serie Opa verteld over het internet waren we aangeland in aan het begin van de “internet boom”. Voor de toenmalige Kruislaan ondernemers een tijd met een magisch gouden randje.
Bandbreedte was nog een verkoop argument, en aangezien onze kantoren op hetzelfde terrein als de AMX-IX stonden waren we in principe in 1995 allemaal al met glasvezel op de grote backbone aangesloten. In theorie, want de glasvezel verbinding ging in de patch kast over in een 10Mb Lan verbinding, en dan alleen als je aan de goede kant van het gebouw zat.
Hoe dan ook er gebeurde van alles, Roel Pieper was er in z’n element, het Twinning gebeuren ging van start, een bedrijfje DigiCash dacht de volledige wereldwijde geldmarkt in handen te krijgen. De meeste banken dachten daar anders over en DigiCash ging ten onder.
In deze tijd werd door veel investeerders gedacht dat uitgeven gelijk stond aan verdienen. En uitgeven was niet moeilijk. Burn-rate, hoe snel jaag ik het geld er door was een veel mooier gegeven dan winst.
Niet dat winst niet belangrijk was, het was meer een bijkomstig gegeven dat op de een of andere magische manier wel voor zichzelf zou zorgen. Hoe??? Er waren lieden die dit vroegen, onder andere al genoemde heer Pieper had tijdens het toppunt van de gekte nog een koel hoofd. Ik herinner me een bevlogen betoog van een ondernemer, een enthousiaste schare toehoorders die hun portemonnee al wilden trekken en toen een vraag van Roel: “maar wat ga je dan verkopen”. Doodse stilte.
Ondertussen vlogen investeerders met helikopters over het complex, klom de Nasdaq naar 2500 punten, ging de Dow Jones over de 10.000 en de AEX lag over de 500 punten. De verhouding tussen aandelen koers of waarde van onderneming en geprognotiseerde winst was verdwenen. Veel miljonairs in die tijd.
De ballon klapte in 2001, het beroemde 9/11. Het verhaal van Park Avenue naar Park Bench werd voor de meeste miljonairs een keiharde werkelijkheid. Slimmere geesten, en degenen die gekozen hadden voor een model met realiteit waarde gingen door een lastige tijd, maar hielden hun hoofd over het algemeen boven water. De Kruislaan ontvolkte, voor het eerst was er kantoorruimte te huur zonder dat je op een wachtlijst moest.
Mijn vacature servertje dat het zwaar had gehad door het aantal geplaatste vacatures dreigde nu te bezwijken onder de toevloed van van de overbodig geraakte ICT medewerkers.
En toch hoe triest de zaken er ook voor stonden, er was iets heel belangrijks gebeurt. Doordat alle geloof in het medium opeens wegviel werd het belang ervan opeens erg duidelijk. En de oplettende tijdgeest lezertjes zagen al aankomen wat er nu ging gebeuren…….